WARSZTATY TERENOWE 2019

Jakie zasady obowiązują przy organizacji i oprowadzaniu grup na obszarach chronionych w górach?Co należy wziąć pod uwagę przy opracowywaniu trasy wycieczki i programu? Jak reagować na sytuacje kryzysowe? Wyższa Szkoła Turystyki i Ekologii, w ramach przedmiotu obozy i turystyka kwalifikowana, organizuje od lat zajęcia praktyczne w Beskidach, które są nie tylko sprawdzianem kondycji studentów, ale uczą metodyki oprowadzania grup w górskich obszarach chronionych. Jesienna aura i prawie puste o tej porze roku szlaki zapewniają moc wrażeń, ale są także doskonałą okazją do integracji młodzieży i kadry naszej uczelni. Co najważniejsze – uczestnicy audytu zdobywają certyfikat o odbyciu szkolenia potwierdzony przez Babiogórski Park Narodowy.

Obowiązkowy punkt kształcenia praktycznego w Wyższej Szkole Turystyki i Ekologii to zdobycie Babiej Góry – najwyższego pozatatrzańskiego szczytu w Polsce. Pod opieką kadry akademickiej, przewodników górskich i pracowników Babiogórskiego Parku Narodowego studenci WSTiEpoznawali metody pracy z turystami na terenach chronionych. W 25-osobowych grupach zdobywali „Królową Beskidów”, ruszając z Przełęczy Krowiarki dwoma szlakami – czerwonym i żółtym, łącznie pokonując kilkanaście kilometrów. Sokolica, Kępa, Gówniak, Diablak, Przełęcz Brona, Markowe Szczawiny, Zawoja Markowa – podczas praktycznych warsztatów terenowych studenci aktywnie uczestniczyli w organizacji i obsłudze ćwiczeń. Poczuli też smak wysokogórskiej przygody, gdyż Babia Góra jest zdecydowanie godna zdobycia, a sama trasa oferuje wspinaczkę nagrodzoną wspaniałymi widokami. 

Kopuła szczytowa, która nosi nazwę Diablak. stanowi najwyższe wzniesienie Beskidów (1725 m. n.p.m) i wyraźnie wyróżnia się wśród wzniesień pasma. Przyciąga rzesze turystów, a ich liczba przekracza w ostatnim okresie 120 000 w ciągu roku. Szczyt Diablaka jest też centralnym punktem Babiogórskiego Parku Narodowego, który powstał w 1954 roku.

O wyjątkowości Babiej Góry decyduje m.in. alpejski krajobraz z kosodrzewinami i gołoborzami, jak również bogactwo przyrody. To jedyne miejsce w Beskidach, w którym na stosunkowo niewielkim obszarze można zobaczyć dobrze rozwinięte żleby, pola rumoszu skalnego oraz jeziorka osuwiskowe. Poza tym jest to szczyt o historycznym znaczeniu dla turystyki polskiej, niemieckiej, węgierskiej i słowackiej, a także dla nauki – od zawsze przyciągający botaników, geologów i innych badaczy. Przy dobrej pogodzie ze szczytu góry można podziwiać przepiękną panoramę obejmującą m.in. całe Tatry, Podhale, polską i sporą część słowackiej Orawy, Beskid Żywiecki z masywem Pilska oraz Beskid Śląski.

Niestety – ze względu na zmienne warunki pogodowe – Babia Góra nazywana jest często Matką Niepogód i uznawana za najbardziej nieprzewidywalną górę w Polsce. Charakterystyczny dla Diablaka jest też bardzo silny wiatr, gdyż nie ma w okolicy wzniesień porównywalnej wysokości. Te wszystkie czynniki powodują, że nawet latem może okazać się bardzo zdradliwa.

Studenci WSTiE, którzy uczestniczyli w szkoleniu, zdobyli pierwsze szlify przewodnickie na szlaku turystycznym. Z niecierpliwością czekają na kolejne ćwiczenia terenowe i praktyki, które pełnią szczególną rolę w procesie nauczania.